De Erfenis van de Ziel
Deze retraite is speciaal voor tweede en derde generatie Indo’s en Molukkers die willen onderzoeken wat zij vanuit hun familiegeschiedenis hebben meegekregen en wat daarvan vandaag nog doorwerkt in hun leven.
Karimunjawa, Indonesia | 24 maart – 1 april 2027
Misschien herken je het. Je voelt je sterk verbonden met je familiegeschiedenis, maar tegelijkertijd zijn er delen waar je maar moeilijk bij kunt komen. Verhalen die je kent, maar ook verhalen waar nauwelijks over gesproken wordt. Een gevoel van verantwoordelijkheid dat diep lijkt te zitten. De neiging om voor anderen te zorgen en jezelf op de tweede plaats te zetten. Een sterk verlangen naar veiligheid, erbij horen of ergens thuis zijn. Misschien voel je verdriet, angst, onrust of schuld zonder precies te begrijpen waar het vandaan komt. Of je vraagt je af waarom bepaalde patronen steeds terugkomen.
Wat draag jij mee dat misschien niet bij jou is begonnen?
De geschiedenis die je met je meedraagt
Iedere familie heeft een verhaal.
Een verhaal van liefde, veerkracht en verbondenheid. Maar misschien ook van verlies, oorlog, ontheemding, zwijgen, aanpassing, schaamte, verdriet of een verlangen om vooral vooruit te kijken.
Voor veel tweede en derde generatie Indo’s en Molukkers is de geschiedenis van hun ouders en grootouders niet alleen iets uit het verleden. De oorlog, de Japanse bezetting, de Bersiap-periode, de onafhankelijkheid van Indonesië, migratie, gedwongen vertrek, verlies van land en thuis, de komst naar Nederland, het zwijgen over wat er is gebeurd: het zijn ervaringen die hun sporen kunnen nalaten. Soms worden die verhalen verteld. Soms juist niet. Maar ook wat niet wordt uitgesproken, kan onderdeel worden van een familie.
Als tweede of derde generatie kun je jezelf soms herkennen in gevoelens of patronen die je niet helemaal kunt plaatsen. Waarom voel ik me zo verantwoordelijk voor anderen? Waarom vind ik het moeilijk om mijn eigen weg te kiezen? Waarom voelt veiligheid soms zo belangrijk? Waarom kan het lastig zijn om grenzen te stellen of ruimte in te nemen?
Intergenerationeel trauma gaat over de manier waarop ingrijpende ervaringen van eerdere generaties kunnen doorwerken in volgende generaties. Dat betekent niet dat alles wat je ervaart door je familiegeschiedenis wordt verklaard. Wel kan het waardevol zijn om nieuwsgierig te onderzoeken welke invloed jouw familiegeschiedenis heeft op hoe jij vandaag leeft.
Tijdens deze retreat maken we ruimte voor die zoektocht, zodat we kunnen erkennen en doorvoelen:
Waar kom ik vandaan? Wat heb ik meegenomen? Wat is van mij? Wat mag ik loslaten? En wat mag ik vormgeven?
Een reis van verleden naar heden en toekomst
Tijdens deze acht dagen maak je ruimte voor jouw verhaal. Voor wat je hebt meegekregen van je ouders en grootouders, voor wat verteld werd en voor wat misschien nooit woorden heeft gekregen.
We onderzoeken welke gevoelens, overtuigingen en patronen met je zijn meegereisd. Met reflecties, meditaties, lichaamsgericht werk, een levenslijn, familiekaart en familieopstelling kijken we naar jouw plek binnen het grotere familieverhaal. Wat draag ik met me mee? Wat is van mij? En wat mag ik loslaten?
Er is ruimte voor verdieping, maar ook voor niets hoeven. Voor herkenning en verbinding met anderen die een vergelijkbare achtergrond hebben, én voor stilte, natuur en een dag op zee. Langzaam bewegen we van begrijpen naar erkennen en loslaten. Met rituelen staan we stil bij wat je niet langer hoeft te dragen en wat je juist wilt meenemen: de liefde, kracht, veerkracht, wijsheid, cultuur en verbondenheid die deel zijn van jouw geschiedenis.
Je hoeft je verleden niet los te laten om je eigen weg te gaan.
Je mag kiezen wat je meeneemt.
The Team
Léon Kempees
Léon (1986) groeide op in een Nederlands-Indonesisch gezin, waar verhalen van verplaatsing en verlies doorklonken in het dagelijks leven. Deze persoonlijke ervaring met transculturele identiteit vormde de basis voor zijn passie voor systemisch werk.
Met meer dan tien jaar ervaring in therapeutisch werk en coaching ontdekte Léon hoe krachtig het is wanneer mensen hun culturele identiteit mogen erkennen en leven. Hij specialiseerde zich in transcultureel systemisch werk, de impact van gedwongen verplaatsing en migratie binnen familiesystemen en mannenwerk.
“Het potentieel dat vrijkomt wanneer mensen hun eigen culturele achtergrond mogen omarmen, is wat mij elke dag opnieuw inspireert,” aldus Léon.
In 2020 ontmoette hij Naomi tijdens een I.N.D.O. Weekend. Vanuit hun gedeelde passie voor het Indische en Molukse veld en transcultureel systemisch werk ontstond in 2022 Indisch Goud, van waaruit zij mensen met wortels in Nederlands-Indië, de Molukken en Indonesië begeleiden. Een jaar later richtten zij samen Spekkoek. Academy op, een opleidingsinstituut voor systemisch en therapeutisch werk.
Naomi Franken
Naomi (1983) is de dochter van een in Bandung geboren vader en een in Den Haag geboren moeder. Met wortels in Nederland, Indonesië, Friesland, de Molukken en Brazilië kent ze zowel de worstelingen als de rijkdom van het leven met meerdere culturele werelden. In haar eigen familie én in haar eigen leven ervoer zij hoe sporen van trauma uit eerdere generaties kunnen doorwerken en hoe patronen zich van generatie op generatie kunnen voortzetten.
Toen zij systemisch werk en opstellingen ontdekte, voelde ze in haar botten dat dit was wat ze te doen had.
Naomi is gespecialiseerd in systemisch trauma- en verzoeningswerk, transcultureel systemisch werk en vrouwenwerk. Als systemisch opleider, begeleider en poëet verbindt zij systemisch werk met kunst, expressie en de diepere lagen van het mens-zijn.
Wat haar drijft, is dat mensen zich kunnen herverbinden met hun wortels van oorsprong en ook de rijkdom, potentie en veelkleurigheid die daaruit voortkomen volledig kunnen meenemen in hun leven. Zodat zij steeds meer kunnen verschijnen en handelen in lijn met wie zij in de kern zijn.
Margo Niestadt
Margo is host en begeleider bij Alam Kita. Ze heeft ruime ervaring met persoonlijke ontwikkeling, coaching en het begeleiden van mensen bij processen van verandering en transformatie. Vanuit haar warme en intuïtieve benadering creëert ze een veilige ruimte waarin mensen zich gezien en welkom voelen.
Tien jaar geleden kwam Margo voor het eerst op Karimunjawa en had ze, zonder precies te begrijpen waarom, onmiddellijk het gevoel: ik ben thuis. In de jaren daarna ontmoette ze er steeds vaker mensen die naar Indonesië kwamen omdat ze op zoek waren naar hun familiegeschiedenis, hun wortels en antwoorden op vragen die soms al generaties lang onder de oppervlakte leefden. Opvallend vaak waren het juist mensen uit de derde generatie. Die ontmoetingen riepen bij haar veel vragen op over identiteit, verbondenheid en over wat we bewust en onbewust meenemen van de generaties voor ons. Zo ontstond langzaam het idee voor De Erfenis van de Ziel.
